Köksümün içində bir külək əsir
Səsindən ürəyim əsməcədədir,
Qorxunun izləri gövdəmi gəzir,
Zaman da səbrimi kəsməcədədir.
Canımı üşüdür söykəndiyim daş,
Yerimi dəyişsəm yıxılacağam,
Boynumun üstündə daşıdığım baş
Yük olur, dözməyib dağılacağam.
Bu soyuq, qar, boran bitmir ki bitmir,
Qış bitir, yerini qış əvəzləyir.
Yollar da bağlıdır, qatar da getmir,
Tunelin sonunda uçqun gözləyir.
Mən uşaq olanda elə bilirdim
Adamlar yalnızca gecə ölürlər.
Mən uşaq olanda ölə bilirdim,
Böyüdüm, unutdum necə ölürlər.
Mən uşaq olanda elə bilirdim
Ölüm özgələrə toxunur ancaq.
Mən uşaq olanda ölə bilirdim -
Güllələr oyuncaq, silah oyuncaq.
Mən uşaq olanda elə bilirdim
Böyüsəm qorxmaram daha ölümdən.
Mən uşaq olanda ölə bilirdim,
İndi yaşamaq da gəlmir əlimdən.
Ürəyimə daş bağladım,
Bağladım, ağır gəlmədi,
Göz yaşımı kirpiyimdə
Saxladım, ağır gəlmədi.
Özümdən ötdüm, nə təhər?
Mən edəni kimlər edər?
Vicdanımı hər nə qədər
Yoxladım, ağır gəlmədi.
Nəfsini öldür dedilər,
Zəhərli güldür dedilər,
Qoxusu küldür dedilər,
Qoxladım, ağır gəlmədi.
Ah, dünya durub tərsinə,
Qüvvətə sinə gər, sinə!
Ədalət tərəzisinə
Ağladım, ağır gəlmədi.
Dünya girdədi, dostum,
Yıxılanda tutmağa künc tapmasan
Etibarsız bilib onu ağlama.
Ümid göydədi, dostum,
Əl açanda yerdən cavab almasan
Ovucunu büküb bağlı saxlama.
Həyat kölgədi, dostum,
Əslini görməyə gözlər bəs deyil,
Qəlbini əridib ayna etməsən.
Həqiqət nədi, dostum?
Nə dəri, nə sümük, nə nəfəs deyil.
Güzgüdə gördüyün, bax, heç kəs deyil
Gözünü bağlayıb çıxıb getməsən.
Çağlayan dənizdi zehnimin içi
Alnıma zərbələr vurur dalğalar,
Gözümdən tökülür duzlu suları.
Mənimlə dalaşır üzsüz gəmiçi,
Çiyninə oturub qara qarğalar,
Solundan sağına düzmüş sıralı.
Dilimdən bir-iki kəlmə söz çıxır,
Bilmirəm şirindi, acıdı, şordu.
Üzümə gözümün içindən baxır,
Üzsüz gəmiçinin gözü də kordu.
Mənim gözlərimdən baxır cahana,
Mənim qulağımla duyur aləmi,
Mənim əllərimə möhtacdır, fəqət.
Mənimlə döyüşür yıxan-yıxana.
Mən onu öldürsəm deyərlər dəli,
O məni öldürsə öz canına qəsd.
Bəxti göy əskiyə bürünüb amma
Canında gizlədir külünü dünya,
Üstündə yaşatmır dirini amma
Köksündən buraxmır ölünü dünya.
Qəlbi çox titrəyib, üstü qabardı,
Soyuqdan üzündə göz yaşı qardı,
Sanırdım şövqümü yollar apardı,
Məndən ötürübmüş selini dünya.
Dərinə endikcə hürkdüm və qorxdum,
Qeyb oldum, bilmədim təkdim ya yoxdum.
Nə yaman yerdi ki gedəni çoxdu,
Görməyib qayıdıb gələni dünya.
Gənc ölən şairlərin yası çiynimə ağır,
Sahibsiz sətirləri yetim uşaqlar kimi
Bir-birinə sarılır.
Mən ölsəm saatlarım oğluma yadigardır,
Ölsəm kitablarıma qızımın otağında
Bir künc illah ki vardır..
Amma ki şeirlərim mənsiz yetim qalacaq,
Sözlərim, fikirlərim silinəcək mənimlə.
Öləcək şeirlərim, gömüləcək mənimlə.
Qırılacaq qəlblərə salladığım tilovlar,
Soyuyacaq sözlərə gizlədiyim alovlar,
Tükənəcək közbəköz.
Məzarımın içinə qış dolacaq beləcə,
Mənim də yox oluşum başlayacaq beləcə,
Sətir-sətir, sözbəsöz...
Sən mənim qapımdan bir də keçəndə
Gözün pəncərədən içəri dəyər,
Görərsən işıqlar yanmır gecə də,
Deyərsən bu insan yaşamır məgər?
Bir siçan gəmirib ayaqqabımı,
Gözlərin axtarar özü hanı bəs?
Görərsən kilidi yoxdur qapımın,
Keçərsən içəri eləmədən səs.
Görərsən divarda dayanıb saat,
Qolların qoynunda durub baxarsan,
Ağlın qəbul etməz, gözünə inad
Hər şeyə bəhanə, səbəb taparsan.
Təqvimə sataşar gözün, ay aman,
Burda zaman durub, axmır elə bil!
Fəsillər boyudur gəlib bir insan
Bu evə boylanıb baxmır elə bil.
Sanarsan hardansa sənə baxıram,
Elə gözləyərsən hardansa çıxam,
Elə gözləyərsən səni çağıram,
Axır inanarsan daha mən yoxam.
Mənimlə işıq da, zaman da gedib,
Bu evin ocağı sönüb arxamca.
Üşüyüb, titrəyib, alışıb, bitib,
Kitablar, qələmlər yanıb arxamca.
Qapıya dəymədim burdan köçəndə,
Təki sən qapımın kənarından keç.
Sən mənim qapımdan bir də keçəndə
Bəlkə də qapımı tanımadın heç.
İlləri saymıram,
Elə bilirəm dayanıb
Məni gözləyir zaman.
Elə bilirəm
Eyni gündü
Hamı təkrar oyanıb.
Elə bilirəm eyni ildi
Fəsillər təkrarlanır,
Elə bilirəm gözləməkdən
Ürəyi sıxılır dünyanın -
Fırlanır.
sərçənin yuvasına od düşdü, külə döndü.
qanadını qoynuna sıxdı, elə ağladı.
islanan yanaqları tikanlı gülə döndü,
gözlərindən qan axdı, bilə-bilə ağladı.
günlər sayılı olmuş, bilmədi ki, saymadı.
zaman ona nə verdi, nələr aldı, doymadı.
qaçdı, torpaq tutmadı, uçdu, külək qoymadı,
üzünə sillə vuran əsən yelə ağladı.
yuvasının külündən keçdi ölüm mələyi,
dizləri əsdi, sındı, yerə dəydi kürəyi,
sinəsi parçalandı, parça oldu ürəyi,
göz yaşını qəlbinə silə-silə ağladı...
Külək dilimdən çıxan bir sözdən başlandısa,
Dodaqlarım quruyub gözlərim yaşlandısa,
Qapılarım dəmirdən, evlərim daşdandısa,
Dayan, döymə qapımı.
Bu fırtına dayanmır, dayanmır ki, gələsən.
Daşına baş qoyduğun məzar boşdu, biləsən.
Olar birdən, yuxuda məni tapmaq diləsən,
Oyan, döymə qapımı.
Şeirlərim ölüdür, əllərim yas içində,
Paltarlarım, üst-başım palçıq, kir, pas içində,
Özünü öldürəndə məni də as içində!
Aman, döymə qapımı!
Teatr bitdi,
Maskanız düşdü,
Makiajınız axdı,
Üzünüz göründü.
İnsan deyil,
Heyvana oxşamır,
Haqqı yoxdur.
Bu ikinci kibir,
Bu sonuncudur,
Məscidə girmək vaxtıdır.
Dəniz də aralanmır.
Dəniz bozdu,
Torpaq yanır.
Gündoğan qara,
Günbatan qırmızı,
Beş sətir yazı.
mənim vətənimin sərhədi oddan,
keçməyə yetişməz zalım cüssəsi.
zəmini qızıldan, damı buluddan,
göylərdən duyulur zəfər müjdəsi.
mənim qılıncımın qını soyuqdur,
gərəkdir gövdəsi günəşi görsün.
mənim qələbəmin kölgəsi yoxdur
gözümü bağlasın, alnımı örtsün.
soyuqdan qorxmuram dağlardan enəm,
kövrək deyiləm ki alovdan yanam,
adımtək ucayam, səmatək genəm,
mən varam, mən birəm, Azərbaycanam.
Səhərin gözü açılmamış
Başlayır ayaq səsləri.
Natamam səkilər
Palçığa bulayır ayaqqabıları.
Külək saçları dağıdır
Toz basır ipək tellərin arasını.
Göyərçinlər günəşi gözləyir,
Sahildə ancaq pişiklər gəzir,
İnsanlar natamam səkilərdə.
Gözlər köhnə sevgiləri axtarmır,
Yolun naxışlarını izləyir,
Ayaqqabı iplərinə ilişir nəzərlər.
Siqaret tüstüsü burunları sınağa çəkir,
Ağızlarda gecədən qalan acı dad.
Ah, gün bitsəydi yenə,
Ah, heç başlamamış olan bu gün.
Kaş yenə yorğun günün
Yarımçıq yuxusuna çataydıq,
Və sonra yenə açılaydı gözlərimiz
Səhərin gözü açılmamış.
Ətəyimdəki daşları
Dənizə tökdüm –
Balıq bildi.
Qəlbimin yarısını
Kimə verdimsə
Qırıq bildi.
Dünyayla arama
Məsafə qoydum –
Tərsinə döndü.
Gözümü bağladım –
İşığı söndü,
Yaşını saxladım –
İçəri axdı,
Hər kim ki gözümün
İçinə baxdı
Quraq bildi.
Səni dənizdən soruşdum,
Yandım – suyundan içdim,
Göylərə uçdum,
Baxdığın səmadan keçdim,
Səni buluddan soruşdum,
Gözünün yaşını göstərdi,
Səni məndən soraq bildi.
Zülmətə baş qaldırdım,
Canımdan od alan
Çıraq yandırdım.
Gözünün önündə
Alışan mən idim,
Çıraq bildin.
