Adam içində

Gövdəmin içində tək bir əsirəm,

Qalanım dolanır xatirələrdə.

Özümü qayğılı gündə gəzirəm,

Amma ki tapıram fasilələrdə. 

Mən elə bilsəm də silinib tamam,

Baxıram, hər yola bir iz salmışam.

Sanırdım mən elə eyni adamam,

Hərədə bir özgə adam olmuşam.

Anamın yadında hələ uşağam,

Atamın yadında cavan qalmışam,

Babamın yadında mən də torpağam,

Qızımın yadında tez qocalmışam. 

Görəsən qəlbinin bir qırağında

Sənin də yadında nə cürsə varam?

Bəlkə qocalanda, ahıl çağımda

Hələ də ağ atlı oğlan olaram. 

Xeyri yox, axtarıb yoruldum əbəs,

Yenə bu adamın yadam içində. 

Hansı köynəyimi geyinim de bəs?

Nə üzlə dolanım adam içində?

Qırıq güzgü

Çiynim əllərinin məzarlığıdır,

Gözlərim sulayır başdaşlarını.

Sinəm saçlarının bezarlığıdır,

İlişir qəlbimin tikanlarına.

​Kədərin tanıyır gur qaşlarımı,

Çatılır dost olur kirpiklərimə.

Bəlkə bir əzabdır, bəlkə də qəzəb

Sənin surətində gördüklərimə.

​Amma qəribsəmə, demə nə kindir,

Demə ki, nə qəmdir üzündə gəzən?

Gördüyün üz deyil, sənin izindir,

Qəlbimin əksidir, qırıq güzgüdür.

​Fəqət ki taledir, ta ki ölməsəm

Ha qaçsam varlığın yoldur, cizgidir...

Göstər mənə

Suyuma zəqqum gəzdirən

Yanır, əlimdən od tutur.

Məni həyatdan bezdirən

Gəlib ölümlə qorxudur.

Acizi zülmə əzdirən,

Gündür, zəfər göstər mənə!

​Könüllərdə nə gizlənir,

Görmək olmur, gündüz deyil

Əyridir ayaq izlərim,

Hər getdiyim yön düz deyil,

Sən haqq səfər göstər mənə!

​Təkrarı olmaz təkliyin,

Məni var edir varlığın.

Göy üzünə yüksəltdiyin,

Yoluna işıq saldığın

Bir Müzəffər göstər mənə!

Bitməyən qış

Köksümün içində bir külək əsir 

Səsindən ürəyim əsməcədədir, 

Qorxunun izləri gövdəmi gəzir, 

Zaman da səbrimi kəsməcədədir.

Canımı üşüdür söykəndiyim daş, 

Yerimi dəyişsəm yıxılacağam, 

Boynumun üstündə daşıdığım baş 

Yük olur, dözməyib dağılacağam.

Bu soyuq, qar, boran bitmir ki bitmir, 

Qış bitir, yerini qış əvəzləyir. 

Yollar da bağlıdır, qatar da getmir, 

Tunelin sonunda uçqun gözləyir.

Elə bilirdim

Mən uşaq olanda elə bilirdim

Adamlar yalnızca gecə ölürlər.

Mən uşaq olanda ölə bilirdim,

Böyüdüm, unutdum necə ölürlər.

Mən uşaq olanda elə bilirdim

Ölüm özgələrə toxunur ancaq.

Mən uşaq olanda ölə bilirdim -

Güllələr oyuncaq, silah oyuncaq. 

Mən uşaq olanda elə bilirdim

Böyüsəm qorxmaram daha ölümdən. 

Mən uşaq olanda ölə bilirdim,

İndi yaşamaq da gəlmir əlimdən.