Mən səni sevəndə

Mən səni sevəndə quşlar oxurdu,

Güllər həvəslənib səndən qoxurdu,

Ömür yaşamamış gülü dərərdin,

Amma baharı da sən gətirərdin.

Mən səni sevəndə sular duruydu,

Yağışlar narındı, əynim quruydu. 

Gözümü günəşlə qamaşdırardın,

Saçımı küləklə dalaşdırardın. 

Mən səni sevəndə qış gəlməmişdi,

Dənizdə dalğalar yüksəlməmişdi. 

Sonra boran oldu, külək, yel oldu,

Gözüm leysan oldu, axıb sel oldu. 

Mən səni sevəndə dağlar ucaydı,

Dağlara aparan yol balacaydı,

Sonra mən böyüdüm, dağlar kiçildi,

Keçilməz deyilən yollar keçildi. 

Mən səni sevəndə hələ uşaqdım,

Gəl gör ki sevgidə necə qoçaqdım. 

Sən mənə çox idin, bir təkim oldun,

Mən sənsiz kimsəydim, sənlə kim oldum. 

Dar ağacı

Məndən bu dağların yaşını soruş,

Özümə tən deyim, sənsə inanma.

Məndən budaqların yaşını soruş,

Quruya od vurum, oduna yanma.

​Amma soruşma ki, əllərim necə

Asılıb qalıbdır daraq saçında.

Gör ki bədənim də elə beləcə

Asılıb qalıbdır dar ağacında.

​Əlimdə bir şeir varağı kimi

Ömrümü yazıram sənin əlinə.

Dilimdə bir şeir var, ağı kimi.

Bil ki, yapışacaq ölsəm dilinə.

Bezar

Məndən soruş necəyəm

Mən boynumu bükmədən,

Bil nə vaxt gələcəyəm

Yollara su tökmədən.

​Məndən soruş hardayam,

Bir qəliz bezardayam.

Örtülü bazardayam

Yel damını sökmədən.

​Axtarıb tap yerimi

Bitirmədən səbrimi.

Ölürəmsə, qəbrimi

Bir özgəsi tikmədən.

Tellərin

Küləyin saçına düşəndə meyli

Çırpılır üzümə sillə tellərin,

Nəzərim simanı gəzir tüfeyli

Kəsir baxışımı güllə tellərin.

​Gördükcə mənim də qabarır sinəm,

Heyrətlə baxıram onun rəqsinə,

Soyuqda gizlənir qarlı köksünə

Açılır baharda güllə tellərin.

​Ətrinə bürünsə çiçəkli yamac,

Sönük nəfəsimə olacaq əlac.

Həm də əllərimə qal deyə möhtac

Qarışsın hər səhər yellə tellərin.

Altında

Gözlərin doludur buludlar kimi

Yanağın səhradır quru altında.

Çarəsiz halına ürək qar kimi

Əriyir üzünün nuru altında.

​Görürəm, üstünə kaman tuşlanıb,

Bu kimdir yuvana atır daşları?

Ruhunun nəğməkar qaranquşları

Əzilir ovçunun toru altında.

​Vaxtdır, qiyamətə nə qalıbdı ki?

Susmusan, dilini kim alıbdı ki?

Qaşların o qədər çatılıbdı ki,

İsrafil gizlədib suru altında.

​Məni gücsüz bilib yanılmayasan!

Qoluma gir ki tək sanılmayasan.

Örtün yaşmağını, tanınmayasan,

Yorğun gülüşünü qoru altında.