Gözümü götürüb gözünə nur qat,
Al mənim canımı, məndən çox yaşa.
Adında gizlənən igidi oyat
Çiynimdən atlanıb çatasan başa.
Tamahın düşməsin əsla az yerə,
Keçdiyin hər qarış torpağın olsun.
Ayağın əsməsin, möhkəm bas yerə
Qorxduğun nə varsa tapdağın olsun.
Səni göy üzündən yerə göndərən
Yolunu yenidən göyə açacaq.
Ay mənim köksümü dağa döndərən,
Günəşin dağlardan işıq saçacaq.
Mən səni sevəndə quşlar oxurdu,
Güllər həvəslənib səndən qoxurdu,
Ömür yaşamamış gülü dərərdin,
Amma baharı da sən gətirərdin.
Mən səni sevəndə sular duruydu,
Yağışlar narındı, əynim quruydu.
Gözümü günəşlə qamaşdırardın,
Saçımı küləklə dalaşdırardın.
Mən səni sevəndə qış gəlməmişdi,
Dənizdə dalğalar yüksəlməmişdi.
Sonra boran oldu, külək, yel oldu,
Gözüm leysan oldu, axıb sel oldu.
Mən səni sevəndə dağlar ucaydı,
Dağlara aparan yol balacaydı,
Sonra mən böyüdüm, dağlar kiçildi,
Keçilməz deyilən yollar keçildi.
Mən səni sevəndə hələ uşaqdım,
Gəl gör ki sevgidə necə qoçaqdım.
Sən mənə çox idin, bir təkim oldun,
Mən sənsiz kimsəydim, sənlə kim oldum.
Məndən bu dağların yaşını soruş,
Özümə tən deyim, sənsə inanma.
Məndən budaqların yaşını soruş,
Quruya od vurum, oduna yanma.
Amma soruşma ki, əllərim necə
Asılıb qalıbdır daraq saçında.
Gör ki bədənim də elə beləcə
Asılıb qalıbdır dar ağacında.
Əlimdə bir şeir varağı kimi
Ömrümü yazıram sənin əlinə.
Dilimdə bir şeir var, ağı kimi.
Bil ki, yapışacaq ölsəm dilinə.
Məndən soruş necəyəm
Mən boynumu bükmədən,
Bil nə vaxt gələcəyəm
Yollara su tökmədən.
Məndən soruş hardayam,
Bir qəliz bezardayam.
Örtülü bazardayam
Yel damını sökmədən.
Axtarıb tap yerimi
Bitirmədən səbrimi.
Ölürəmsə, qəbrimi
Bir özgəsi tikmədən.
Küləyin saçına düşəndə meyli
Çırpılır üzümə sillə tellərin,
Nəzərim simanı gəzir tüfeyli
Kəsir baxışımı güllə tellərin.
Gördükcə mənim də qabarır sinəm,
Heyrətlə baxıram onun rəqsinə,
Soyuqda gizlənir qarlı köksünə
Açılır baharda güllə tellərin.
Ətrinə bürünsə çiçəkli yamac,
Sönük nəfəsimə olacaq əlac.
Həm də əllərimə qal deyə möhtac
Qarışsın hər səhər yellə tellərin.
