Soyuğundan doymuşam,
Şeh düşüb yanağıma,
Öz əlimlə qoymuşam
Səni göz qapağıma,
Oyanmaq istəmirəm.
Gözlərim şəfəq saçır,
Nur var ayparasında,
Dilin sirrini açır:
«Günlə ay arasında
Dayanmaq istəmirəm.»
Keçici həvəs imiş,
Heyif itirdiklərim!
Qızıldan qəfəs imiş
Səninçün kirpiklərim.
İnanmaq istəmirəm...
Qara daşlar içində
Elə bilirdim zərəm,
Qaranquşlar içində
Göyərçintək gəzirəm.
Köynəyim qana batdı
Bu nə əcaib izdi?
Sinəmi kim qanatdı?
Baxdım əlim təmizdi.
Açdım yoxladım için,
Ürəyim para imiş.
Demə ağ göyərçinin
Kölgəsi qara imiş.
Suyum elə qurudu ki
Torpağa hopa bilmədim.
Mənim yerim haradı ki?
Axtardım, tapa bilmədim.
Çörək tapmağa çalışdım,
Bir ovuc unla qarışdım,
Təndirdə özüm alışdım,
Kömbəmi yapa bilmədim.
Pay düşmədi gözəlindən,
Yolum daşdı əzəlindən,
Yorğa atların belindən
Yıxıldım, çapa bilmədim.
Dostlarımdan ayrı düşdüm,
Düşmənimlə dərd bölüşdüm,
Mən ki əliboş döyüşdüm,
Tutdular topa, bilmədim.
Ürəyim də yarıtmadı,
Yoruldu, gücü çatmadı,
Ha lay-lay dedim yatmadı
Heç ipə-sapa, bilmədim.
Gözümü götürüb gözünə nur qat,
Al mənim canımı, məndən çox yaşa.
Adında gizlənən igidi oyat
Çiynimdən atlanıb çatasan başa.
Tamahın düşməsin əsla az yerə,
Keçdiyin hər qarış torpağın olsun.
Ayağın əsməsin, möhkəm bas yerə
Qorxduğun nə varsa tapdağın olsun.
Səni göy üzündən yerə göndərən
Yolunu yenidən göyə açacaq.
Ay mənim köksümü dağa döndərən,
Günəşin dağlardan işıq saçacaq.
Mən səni sevəndə quşlar oxurdu,
Güllər həvəslənib səndən qoxurdu,
Ömür yaşamamış gülü dərərdin,
Amma baharı da sən gətirərdin.
Mən səni sevəndə sular duruydu,
Yağışlar narındı, əynim quruydu.
Gözümü günəşlə qamaşdırardın,
Saçımı küləklə dalaşdırardın.
Mən səni sevəndə qış gəlməmişdi,
Dənizdə dalğalar yüksəlməmişdi.
Sonra boran oldu, külək, yel oldu,
Gözüm leysan oldu, axıb sel oldu.
Mən səni sevəndə dağlar ucaydı,
Dağlara aparan yol balacaydı,
Sonra mən böyüdüm, dağlar kiçildi,
Keçilməz deyilən yollar keçildi.
Mən səni sevəndə hələ uşaqdım,
Gəl gör ki sevgidə necə qoçaqdım.
Sən mənə çox idin, bir təkim oldun,
Mən sənsiz kimsəydim, sənlə kim oldum.
