vay mənim başı qarlı
uca-uca dağlarım!
vay mənim yaşıl otlu
çiçəkli yamaclarım!
bir söyüd çubuğunun
üstündə durub hamısı.
əyilir asta-asta,
qırılacaq nə vaxtsa.
bağlarım talan olub
sel altında qalacaq,
bol nübar meyvələrim
töküləcək gedəcək.
bu qədər illər boyu
ilmək-ilmək toxuyub
kərpic-kərpic hördüyüm
var-dövlətim yerlərə
saçılacaq beləcə.
mənim də astar üzüm
açılacaq beləcə.
Soyuğundan doymuşam,
Şeh düşüb yanağıma,
Öz əlimlə qoymuşam
Səni göz qapağıma,
Oyanmaq istəmirəm.
Gözlərim şəfəq saçır,
Nur var ayparasında,
Dilin sirrini açır:
«Günlə ay arasında
Dayanmaq istəmirəm.»
Keçici həvəs imiş,
Heyif itirdiklərim!
Qızıldan qəfəs imiş
Səninçün kirpiklərim.
İnanmaq istəmirəm...
Qara daşlar içində
Elə bilirdim zərəm,
Qaranquşlar içində
Göyərçintək gəzirəm.
Köynəyim qana batdı
Bu nə əcaib izdi?
Sinəmi kim qanatdı?
Baxdım əlim təmizdi.
Açdım yoxladım için,
Ürəyim para imiş.
Demə ağ göyərçinin
Kölgəsi qara imiş.
Suyum elə qurudu ki
Torpağa hopa bilmədim.
Mənim yerim haradı ki?
Axtardım, tapa bilmədim.
Çörək tapmağa çalışdım,
Bir ovuc unla qarışdım,
Təndirdə özüm alışdım,
Kömbəmi yapa bilmədim.
Pay düşmədi gözəlindən,
Yolum daşdı əzəlindən,
Yorğa atların belindən
Yıxıldım, çapa bilmədim.
Dostlarımdan ayrı düşdüm,
Düşmənimlə dərd bölüşdüm,
Mən ki əliboş döyüşdüm,
Tutdular topa, bilmədim.
Ürəyim də yarıtmadı,
Yoruldu, gücü çatmadı,
Ha lay-lay dedim yatmadı
Heç ipə-sapa, bilmədim.
Gözümü götürüb gözünə nur qat,
Al mənim canımı, məndən çox yaşa.
Adında gizlənən igidi oyat
Çiynimdən atlanıb çatasan başa.
Tamahın düşməsin əsla az yerə,
Keçdiyin hər qarış torpağın olsun.
Ayağın əsməsin, möhkəm bas yerə
Qorxduğun nə varsa tapdağın olsun.
Səni göy üzündən yerə göndərən
Yolunu yenidən göyə açacaq.
Ay mənim köksümü dağa döndərən,
Günəşin dağlardan işıq saçacaq.
