Dünya

Bəxti göy əskiyə bürünüb amma

Canında gizlədir külünü dünya,

Üstündə yaşatmır dirini amma

Köksündən buraxmır ölünü dünya.

Qəlbi çox titrəyib, üstü qabardı,

Soyuqdan üzündə göz yaşı qardı,

Sanırdım şövqümü yollar apardı,

Məndən ötürübmüş selini dünya. 

Dərinə endikcə hürkdüm və qorxdum,

Qeyb oldum, bilmədim təkdim ya yoxdum.

Nə yaman yerdi ki gedəni çoxdu,

Görməyib qayıdıb gələni dünya.