Mən yenə bitmişəm, heçəm,
Əvvəl də belə bitirdim.
Ağlımın ucundan keçən
Xəyallar hara gedirdi?
Məni məndən doğru bilən
Dostlarım məni itirdi,
Əlimin içindən gələn
Səhvlərim nələr gətirdi?
Ürəyimdə baş qaldıran
Hər üsyan ağzımda bişdi,
Dişimin dibindən çıxan
Kəlmələr hara ilişdi?
Nəydi boşqabıma dolan?
Çeynədim, çeynədim, uddum.
Dilimin ucunda qalan
Adları haçan unutdum?
Tuesday, March 24, 2020
Wednesday, February 19, 2020
Tərəzi
Qollarım səhv çəkən bir tərəzidir,
Ürəyim tərəfi ağır göstərir.
Yanağım qurumuş boş ərazidir,
Qaşlarım belləyir, əkir, göz dərir.
Yığıram kədərli gördüklərimi,
Yığdıqca düzürəm saç uclarıma,
Satıram gözümün dərdiklərini,
Nisyəni yazıram ovuclarıma.
Nisyə dəftərimdə tək sənin adın,
Üzümün dərdinə müştəri bir sən.
Mənim tərəzimə tək sən inandın,
Üzünü çevirib indi gedirsən.
Dayan bir, bəlkə də razılaşarıq
Kədərin beşini bir təbəssümə.
Bu quraq sahədə birgə yaşarıq,
Daha qəm əkmərik mənim üzümə.
Ürəyim tərəfi ağır göstərir.
Yanağım qurumuş boş ərazidir,
Qaşlarım belləyir, əkir, göz dərir.
Yığıram kədərli gördüklərimi,
Yığdıqca düzürəm saç uclarıma,
Satıram gözümün dərdiklərini,
Nisyəni yazıram ovuclarıma.
Nisyə dəftərimdə tək sənin adın,
Üzümün dərdinə müştəri bir sən.
Mənim tərəzimə tək sən inandın,
Üzünü çevirib indi gedirsən.
Dayan bir, bəlkə də razılaşarıq
Kədərin beşini bir təbəssümə.
Bu quraq sahədə birgə yaşarıq,
Daha qəm əkmərik mənim üzümə.
Friday, February 14, 2020
qaranlıq
gecədən də böyükdür,
evimizin sakini,
kürəyimizdə yükdür
göz ağrıdan qaranlıq...
bu qaranlıqda işıq
bir küçə lampasında
bir atasız evlərin
pəncərəsində olur.
böyük qəddar divlərin
ovucunda əzilir
ədalət, gələcək, nur...
gerçək budur, səhv budur,
saraylarda çizilir -
harda işıq yanacaq,
harda günün sonudur.
insan safdır, unudur.
Thursday, February 6, 2020
Tar kimi
Qəmli nəğmələr axır
Qolumun damarlarından,
Və qolum yaşıl telləri olan
Bir tar kimi
Söykənib çiynimə...
Tellərindən asdığım kədərlər
Görünsə də intihar kimi,
Cinayətdir,
İntihar paltarı geyinib əyninə...
Qəmli nəğmələr axıb
Yol tapır ürəyimə,
Üst-başına qan bulaşır,
Qanlı-qanlı dolaşır
Vücudumu başdan-başa...
Niyə?! Niyə?!
Niyə vurmaq tarımın tellərinə
Belə qanlı və qəmlidir,
Bax ki, susmaq zülmlərin
Ən ağırı və susmaqdan ərdəmlidir
Qanlar içində qalmaq...
Öz tarımın tellərinə sıxılmaq,
Canına qəsd edən insanlar kimi,
Və qolları qanlar içində
Telləri qırılmış tar kimi...
Qolumun damarlarından,
Və qolum yaşıl telləri olan
Bir tar kimi
Söykənib çiynimə...
Tellərindən asdığım kədərlər
Görünsə də intihar kimi,
Cinayətdir,
İntihar paltarı geyinib əyninə...
Qəmli nəğmələr axıb
Yol tapır ürəyimə,
Üst-başına qan bulaşır,
Qanlı-qanlı dolaşır
Vücudumu başdan-başa...
Niyə?! Niyə?!
Niyə vurmaq tarımın tellərinə
Belə qanlı və qəmlidir,
Bax ki, susmaq zülmlərin
Ən ağırı və susmaqdan ərdəmlidir
Qanlar içində qalmaq...
Öz tarımın tellərinə sıxılmaq,
Canına qəsd edən insanlar kimi,
Və qolları qanlar içində
Telləri qırılmış tar kimi...
Tuesday, January 28, 2020
Səfər günü
Sahildə tək gəmiyəm,
Hələ yol almamışam,
Bu gün səfər günüdür...
Üfüq xətti kimiyəm,
Ayrılıq salmamışam,
Amma elə görünür...
Bu dənizin canında
Bir fırtına yatır ki,
Yelkən açsaq oyanar.
Gedənin arxasından
Gözlər də su atır ki,
Bəlkə geri qayıdar...
Hələ yol almamışam,
Bu gün səfər günüdür...
Üfüq xətti kimiyəm,
Ayrılıq salmamışam,
Amma elə görünür...
Bu dənizin canında
Bir fırtına yatır ki,
Yelkən açsaq oyanar.
Gedənin arxasından
Gözlər də su atır ki,
Bəlkə geri qayıdar...
Subscribe to:
Posts (Atom)