Yenə məmləkətə yağışlar yağır

Torpağın canından soyuq tər axır,
Buludlar ağlayır,
Səma car çəkir,
Yenə məmləkətə
Yağışlar yağır...

Sevgilim,
Bu yağış dağlardan gəlib,
Orda tikan görüb,
Orda gül görüb,
Kim bilir nə qədim çağlardan gəlib,
Kimi əsir görüb,
Kimi hür görüb?

Mənim bu ürəyim
Hür olmaq istər,
Yağış sularında durulmaq istər,
Azad səmalarda qanad çırparaq
Sənə hər gün yenə vurulmaq istər.

Nə çətindir,
Dərdə bax!
Qara buludlar alıb
Hər küçəni birbəbir.
Güvənməyə bircə dağ,
Bir də qolların qalıb.

Sevgilim,
Fırtına, boran gələndə
Sığınma yerimdi sənin qolların.
Sənin əllərinə,
Dünya gözəli,
Bənzəmir vətənin qırış yolları..

Gecənin qarasından qorxuram

Al dağları tapdağının altına,
Sus, günəşin alovunu üfürmə,
Sus ki salma yadıma,
Sus, gecənin qarasından qorxuram.

Dinlə, mən də susuram,
Sən dərya, dəniz
Və sən
Coşan dalğalar kimi..
Dinlə, nə susmuşuq biz..

Al əlimdən ormanları
Yanmasın,
Yağ səhərin, yağ gecənin üstünə,
Yağ ki bu insanları
Al kədərin əlindən.

Tut səhərin əlindən,
Sakit-sakit, danışmadan, dinmədən,
Kimsə sənin yağdığını bilmədən...

Ver əlini,
Gəl, gecənin qarasından qorxuram,
Gəl, gündüzün ortasında tap məni...

Səhər şehi, göz yaşı

Qopmuş yarpaq,
Üzərində səhər şehi -
Göz yaşı.
Yuvasından düşüb ölmüş
Sərçənin
Məzar daşı..

Ayrılığın hədiyyəsi ağacdan,
Ağac ki, yorğun, qoca..
Əbədi yadigar məzara,
Ağaca
Sağalmayan bir yara..

Mən ki qəmgin,
Əllərimdə qanıyla o sərçənin,
Dolaşıram,
Gözlərimdə səhər şehi,
Göz yaşı...

Qəlbimdəki uşaq

Mən gedirəm, uzağın
Adını dəyişməyə,
Qəlbimdəki uşağın
Yarasını deşməyə.

Yol boyu bir zümzümə
Dilinə ilişəcək.
Ağlayacaq, gözümdən
Bütün cahan düşəcək.

Başına sığal çəkib
Qəmini paylaşacam,
Böyük bir qayıq tikib
Dənizləri aşacam.

Düzəltdiyim qayığın
İçində tək qalmışam,
Qəlbimdəki uşağın
Oyuncağı olmuşam...

Qoca

Bura bir dərədir dağlardan uca,
Dağların bu yerə yetmir sorağı...
Gözünü yollara zilləyən qoca,
Yolların sonunu bilirsən axı...

Bilirsən harada başlayır, bitir,
Bilirsən harada yağışlar yağır..
Gözünün işığı yox olub itir,
Yerinə qəlbinin odu işarır.

Qocalıb düşmüsən əldən ayaqdan,
Əsanı ayağın özündən bilir,
Ciyərin büzüşüb, donub soyuqdan
Aldığın hər nəfəs gözündən gəlir..

Saçların içində qalıb ayazın,
Buz tutub, ağarıb, solub bir-bə-bir,
On yeddi yaşında sevdiyin qızın
Sabah cüməsidi, səni tərk edir..