uzadıram əlimi göyə

uzadıram əlimi göyə
çərpələngə bənzəsin deyə,
rəngli əlcək geyinmişəm
külək dəyməsin deyə
barmaqlarıma...

uzadıram əlimi göyə,
dostlarım çatsın deyə
soraqlarıma,
əl edirəm küləyə
salam aparsın deyə
böyüdüyüm küçəyə...

uzadıram əlimi göyə,
buludları döyə-döyə
salıram yerə,
yağış yağmasın deyə,
damlaları
gözümə axmasın deyə...

uzadıram əlimi göyə,
sonra çəkirəm geriyə
özüm də bilmədən,
sonra yenidən
uzadıram əlimi göyə,
tez görün əlimi, tez,
geriyə çəkilmədən...

İki dalğa arası həyat

həyatım

dəniz boyunca bir-birini qovalayan

iki dalğanın arasında keçir.

gücüm çatmır öndəkinə çatım

nəfəsim yetmir arxadakından

qaçım...

bu gün

"yorulmuşam" demək üçün

necə də tezdir!

gəl ki əsrlər qədər gecikmişəm

məni gözləyən torpaq yollara,

indi mənə qalan dənizdir.

amma bilirəm boğacaqlar

məni bu kimsəsiz dənizdə

itələyərək dalğaların qucağına.

üstümü də örtməyəcək alçaqlar,

eləcə buz parçası olacağam,

bir vaxt bəlkə də buz dağına

çevriləcəyəm.

amma ki bilirəm axı mən,

hər kəsin gözü önündə

son sözlərim tökülərkən dodaqlarımdan

zəncirləri asacaqlar

qollarımdan, ayaqlarımdan

və boğazımdan yapışıb

suyun altına basacaqlar.

canımın dərdində deyiləm,

qürurumu sındırmasınlar bircə.

mütləq ki yıxacaqlarsa məni

qoymasınlar gündüz vaxtı əyiləm,

bütün utanclarımı

bir-bir gizləsin gecə...

Gedin

bu küçənin yağışını
aparın, azdırın, gedin.
buludların qarğışını
adıma yazdırın, gedin.

dalğaları əzizləyin,
quma dəysə, təmizləyin,
kədərimi dənizlərin
birinə basdırın, gedin.

kəsin canım azarını,
baxın, bənizim sarı mı?
əgər ölsəm məzarımı
özümə qazdırın, gedin.

cəsədimi gömən kimi,
gözümdə nur sönən kimi,
öldüyüm bilinən kimi
olmasın yas, durun, gedin...

.....

saçlarına qondurduğum sığalları
ürəyinin qapısına asdığım
güllərin ört üstünə...

bildiyin nağılları
danış bir-bir dinləyim,
hüzünlənsin yastığım...

təki gülsün gözlərin,
eybi yox, mən ağlayım,
lap ən çox mən ağlayım..

ağlayıb uşaq kimi
qollarımı bağlayım
belinə qurşaq kimi...

amma ki sən ağlama,
sil gözünü 
mən ağlama deyəndə...

bir də ki, 
təkcə mən gəlim ağlına
kirpiklərin bir-birinə dəyəndə...

...

gecəsi var hər günün,
göy üzü görünməyən
kədər dolu gecəsi.
bilinən hər sevginin
bir də var bilinməyən
hüzünlü hekayəsi...

Əllərini necə gizlədim?

əllərini necə gizlədim bilmirəm ki,
külək dəyir,
yağış toxunur,
əllərimə təbiət şərik olsun istəmirəm ki.

əllərini necə gizlədim bilmirəm ki,
üstünə çətir,
altına yaylıq,
yanlarına öz qollarımı tutsam məsələn,
arada qalan havanı unutsam məsələn,
əllərinə dəymirmiş kimi..

əllərini necə gizlədim bilmirəm ki,
güya özləri görünmək istəmirmiş kimi,
mənim bu işlə heç əlaqəm yoxmuş kimi,
gizlin,
hamıdan xəbərsiz..
nə gülməli görünərdin əllərsiz..

əllərini necə gizlədim bilmirəm ki,
sən gizlətsən, ciblərindən,
özüm gizlətsəm də,
gizlindən qısqanaram əslinə qalsa,
mənə qalsa,
sənin özünü də gizlətmək lazımdı bütün bəşərdən..
ya da heç olmasa bütün şəhərdən,
nə olar ki..

əllərini necə gizlədim bilmirəm ki,
gecə gizlədim bəlkə,
amma sən də ovuclarını möhkəm bağla,
heç gecənin də xəbəri olmasın,
nə gözəl fikir idi bu gəldi ağla!
qərar vermək vaxtıdı daha,
əllərini gecə gizlədim?
- bilmirəm ki..

Həsrət

Yenə həsrət çəkirəm,
Yenə cismimdən uzaqsan, niyədir?
Nə qədər gözdən iraq,
Qəlbdə hökmdar olacaqsan,
Bu nədir?

Ruhum daralır
Və də səbrim tükənir,
Üzünü görmədiyim gün il imiş tək uzanır..

Qalmışam çeşminə, ey yar,
Necə həsrət, biləsən..
Bəlkə insaf edəsən?
Dilinin şərqisinin dərdi də var,
Beş on cümlə laf edəsən
Kaş ki mənimlə..

Üzünə sığal çəkəydim bir əlimlə,
Bir əlim saçlarına şanə ikən..
Və siləydim nəfəsimlə
Gözlərindən tökülən
Acı həsrət suyunu..

Hər şeyin gəlsə sonu,
Kədərin, səbrin, ömürün,
Bircə qəlbimdəki eşq daim olar..
Bu səbəb, gözlərimə tezcə görün..
Sən də görünməzsən əgər,
Dərdimə ortaq kim olar?

"Xala"lar və onların cəmiyyətdə fəaliyyəti

Azərbaycan insanının davranışlarını həmişə analiz etməyə, hansısa məntiqə sığdırmağa və ya səbəblərlə əsaslandırmağa çalışmışam. Son zamanlarda xalqımızın nümayəndələri arasında mənim nəzərimdə qısaca "xalalar" adlandırıla biləcək bir insan kütləsinin mövcudluğunu aşkarlamışam. Analarımızın bacıları olan xalalarımızı və ya hörmət əlaməti olaraq xala deyib çağırdığımız şəxsləri haqqında danışacağım "xalalar"la qarışdırmaq olmaz. Bu kütlənin nümayəndələrinə "xala" adı verməyimin əsas səbəbi onların çox böyük əksəriyyətinin orta yaşlı qadınlardan ibarət olmasıdır. Bununla belə, "xala" statusu daşıyan orta yaşlı kişilərin, gənclərin, yeniyetmələrin sayı da az deyil.

Bu məsələni, yəni xalaların cəmiyyətimizdə rolunu və fəaliyyətini analiz etməzdən əvvəl bir neçə cümlə ümumi məlumat vermək istərdim. Xalalar hər yerdədirlər, gəlirləri, təhsil səviyyələri, yaşadıqları mühit və s. onları xala olmaqdan uzaqlaşdırmır. Cəmiyyətdə insanların gur olduğu ərazilərdə daha aktiv fəaliyyət göstərirlər. İnsanlar yox imiş kimi davranır, ətrafda olan bütün canlı və cansız varlıqlara zərər verərək hərəkət edirlər. Onlar özlərini hər kəsdən üstün hesab edirlər. Onların nəzərində hamı onlara yer verməlidir, hamı onların yolundan çəkilməlidir.

İndi isə spesifik şəraitləri nəzərdən keçirərək xalaların fəaliyyətini anlamağa çalışaq.


XALALAR növbədə

Bir xala əsla növbə gözləməz. Qarşısında insanlar bir düz xətt üzrə düzülüb növbə gözləyirsə belə o, mütləq ən qabağa keçib, ilk duran adamı çiyni ilə kənara itələyib birinci olmalıdır. Qarışıq növbələrdə isə xalaların fəaliyyəti daha bəlirgin forma alır, insanların arası ilə, onlar heç yox imiş kimi yeriyərək hədəfə çatırlar. İnsanlardan yol vermələrini xahiş etmək, ayaqlarını tapdaladıqları qeyri-xalalardan üzr istəmək və s. kimi xüsusiyyətləri özlərindən uzaq tutan xalalar qarşılarında eyni hədəf uğrunda mübarizə aparan digər bir xalanın varlığını arzu etməzlər. Bu zaman çaxnaşma başlayar, xalalar-arası mübarizə bütün ətrafa yayılan çığırtı səsləriylə, ekzotik qarğışlarla müşaiyət olunar. Normal dava-dalaşlardan fərqli olaraq növbələrdə baş verən xala davalarına polis müdaxiləsi də çox rast gəlinən bir hal deyildir.


XALALAR nəqliyyatda

Piyada keçidləri xalaların gözündə daimi keçid yeridir. Qırmızı rəngi görməzlər, istənilən an yola tullanaraq sürücülər üçün təhlükəyə çevrilə bilərlər. Onlar yerüstü və yeraltı keçidlər əvəzinə yolun sürətli hərəkət edən hissəsinə üstünlük verərlər. Əgər siz maşınla gedirsiniz və qarşıda bir avtobusun dayandığını görürsünüzsə, ehtiyatlı olun. Hər an bir xala yola baxmadan, heç nəyi nəzərə almadan avtobusun qabağından çıxa bilər.


XALALAR metroda

Bir xala metropolitenin pilləkənlərindən aşağı düşdüyü andan etibarən qatara çatdığı ana qədər özündən başqa insanların onun yanından zərərsiz keçə bilməməsi üçün əlindən gələni edir. Bunun üçün ən effektiv vasitə nəhəng ölçülü, sərt materialdan hazırlanmış sumkalardır. Sumkaları yanlarından keçən və ya özlərinin ötüb keçdikləri insanların diz nahiyəsinə sürətli zərbə ilə vurmaq ən geniş görülən hücum üsuludur. Vay o gündən ki, iki xala yan-yana yerisin. İki xala və iki nəhəng sumka, düşünmək belə qorxuludur.

Metro kartındakı məbləği yöndəmsizcə nizamlayan xalalar bəzən kartlarında 3-4 AZN olmasına baxmayaraq böyük kütlələrin arasına daxil olub karta 20 qəpik vura bilərlər. Və bu prosses zamanı yuxarıda danışdıqlarımızın (xalalar növbədə) hamısını tətbiq etməyə səy göstərərlər.

Qatara minərkən düşənlərə yol vermək xalaların beyninin qəbul etmədiyi bir haldır. Bunu qatarın içərisində olarkən, qapının ağzında durub yenə də düşənlərə maneə yaratmağa davam etdirdikləri də tez-tez rast gəlinən bir haldır. Əlavə olaraq, qatara minərkən və düşərkən özləri ilə bərabər qatara minmək və ya düşmək istəməyən adamları da sürüyərək öz hərəkət istiqamətinə apararlar. Bəzən isə hədəf olaraq seçdikləri fərdin özünü yox, çantasını və ya qulaqlıqlarını öz çantalarına və ya paltarlarına ilişdirərək məhv edə bilərlər.

Vaqonda olarkən vaqonun fərqli hissəsində çox sayda boş yer olmasına baxmayaraq əyləşmiş gənc oğlan və ya qızın başının üstündə durub ayaqlarını təpikləmək xalaların günlük fəaliyyətinin bir hissəsidir. Adətən bu prosesin nəticəsi gəncin ayağa durması olur.


XALALAR birlikdə olarkən

Bayaq vurğulanan misal (yan-yana gəzən xalalar) xalaların birgə fəaliyyətinin sadəcə cüzi bir hissəsidir. Bir neçə xala yan-yana yol gedərkən heç vaxt arxadan gələn insanın onları ötüb keçməsinə imkan verməz. Əgər yol çox genişdirsə və adam keçə biləcəksə, mütləq ona bir zərər verər. Bir xala yalnız olduğu zaman təhlükəli ola bilər, amma başqa xalalarla bir yerə gəldikdə yaratdıqları sinerji effekti cəmiyyətimizi qarşısıalınmaz bir güclə qarşı-qarşıya qoyur.

Xalalar bir araya gəldikdə insanların həyatlarını məhv edəcək şəkildə qeybət edir, ev yıxırlar. Baş vermiş hadisələri olduğu kimi danışmaq xalalara xas bir xüsusiyyət deyil. Hadisə xaladan-xalaya keçdikcə həndəsi silsilə formasında şişirdilir və yekun nəticə adətən hansısa ailənin dağılması, hansısa yuvanın yıxılması və bəzən də insan ölümü olur.

Növbə misalına bir daha geri dönək. Xalalar bəzən növbəyə kütlə halında daxil olurlar, məsələn, tutaq ki, xalalar konsertə getmək istəyirlər. Kassadan çox sayda bilet almaq bir insanın bacaracağı iş olmasına baxmayaraq, bir yerdə gəlmiş xalaların hamısı o kassanın ətrafına topalanar, və kənar şəxslərin yaxınlaşmasına imkan verməzlər.

Avtobuslarda, xüsusən də uzun yol zamanı, iki xalanın yan-yana oturması heç də arzuolunan bir hal deyildir. Çünki, bütün yol boyunca qışqıra-qışqıra nələrsə danışacaqları açıq-aydın ortadadır.


XALALARla mübarizə

Xalalarla necə mübarizə apara biləcəyimizi bir nümunə ilə göstərmək istərdim. Bir yerdə oxumuşdum ki, ev heyvanları özlərini ailənin ən üstün fərdi hesab edirlər. Məsələn, itlər. Onlar tərbiyə olunmadıqları müddətcə elə düşünürlər ki, evində yaşadığı ailənin sahibidir, hamı ondan aşağıdır. Zamanla isə ailə üzvlərinin ona olan münasibətindən və özünü ailənin, evin böyüyü kimi apardıqda verilən cəzalardan başa düşür ki, o, evin ən kiçik üzvüdür. Öz yerini başa düşür və artıq hərəkətlərinə fikir verir.

Xalalara da eyni sistemi tətbiq etmək olar. Xalalar hər dəfə kiməsə zərər verdikdə, növbələrdə, yollarda insanları yox sayaraq, tapdalaya-tapdalaya, əzə-əzə hərəkət etdikdə onlara güzəşt edilməməlidir. Beləcə onlar öz yerlərini anlayaraq hərəkətlərinə fikir verməyə başlayacaqlar.


Son olaraq qeyd etmək istəyirəm ki, orta yaşlı qadınların arasında "xala" statusu daşımayan çox sayda insan var. Onlar ətrafdakı gəncləri öz balaları kimi görür, insanlara hörmət edir və qarşılıqlı şəkildə də hörmət görürlər. Həmçinin, əvvəldə də qeyd etdiyim kimi, "xala" statusu daşıyan minlərlə "day-day"lar, gənclər, yeniyetmələr və hətta azyaşlı uşaqlar da var. Bütün xalaları insan olmağa dəvət edir, qeyri-xalalara isə Allahdan səbir diləyirəm. 


© Müzəffər Abasov, 17.04.2016

Nənəmizin bayatısı

nənəmizin dodağından süzülən
dərdli-qəmli bayatıları ovuclarımıza yığıb
adına deyib vətən
qara torpağın üstünə çilədik..

sıldırım qayalarda
buzlaqların ortasında gecələdik,
üfüq xəttindən öncə göründü
gözlərimizin qarası səhərlər,
nənəmizin dərdi arxamızca süründü,
ayaq basdığımız hər yer vətən oldu beləcə,
doğma oldu yad şəhərlər..

mərmi yağışları başladı sonra,
gurultuya oyandıq hər gecə,
bayatıdan artıq oldu kədərlər..

Yaradandan imdad dilədik
göydən yağan alovlar dayansın deyə,
qara torpağın üstünə çilədik
nənəmizin dodağından süzülən bayatıları,
qara torpağın altındakı babamız oyansın deyə..

Sevərkən..

bir-birinə dəyə-dəyə 
qamaşanda gözlərimiz,
bir cığıra döyə-döyə
qarışanda izlərimiz
saçlarını saçlarıma toxundur..

titrəyərək, üşüyərək
utanaraq əllərimi tutduğun,
gecə görüb 
səhərlər unutduğun,
sevinc dolu yuxundur
gözlərimin qarasında gördüyün..

bütün dünya yer altına enərkən,
gəl səninlə üstünə qalxaq göyün,
yorulmayaq
buludların arasında ümidlə rəqs edərkən
və sən məni
və mən səni
səma qədər sevərkən..

....

güvəndiyim dağlara
qar yağdı bu gün,
birinci qar, birinci qar,
hər bir tərəf ağdı bu gün,
saçlarım və bənizim..

buz səhrası oldu
mavi dənizim,
gəmim karvana döndü,
it hürdü,
mən keçmədim..

bu yolu mən seçmədim,
bu toz dolu küçələrə
su da səpməmişəm heç,
bu qaranlıq gecələrə
günəş çıxar ümidiylə
gəlmişəm, olsa da gec..

Qorxaq olmuşuq..

ağ binaları, qırmızı damları
və qorxaq adamları olan
şəhərlərin həsrətini çəkərdik,
qorxardıq dilə gətirməyə ancaq
qaçardıq tikanlı məftillərə doğru..

silahları oyuncaq,
güllələri pambıq zənn edərdik,
qollarımızı qalxan edib
şovalyelərin üstünə gedərdik
və əzilərdik atlarının ayaqları altında,
məsumca yuxulayardıq
düşmən ağaclarının budaqları altında..

biz yuxusuzluq nədir bilməzdik oysa,
biz yorulmaq nədir,
biz kürəyindən vurulmaq nədir bilməzdik,
biz əzilməzdik
qaçmaq istəməsəydik..

ölümlə üz üzəydik bunca il,
qorxmazdıq qəlbimizdən keçəni deməyə,
indiysə acizdi dil,
biz susmuşuq..

ağ binaları, qırmız damları
və qorxaq adamları olan
şəhərlərin dərdinə düşüb,
qorxaq olmuşuq..

Anam

Bahar vaxtı bütün dünya

Sığışsa da bağrıma,

Bir az soyuq olan kimi

Anam gəlir ağlıma..

Necə isti qolları,

Necə isti əlləri..

Bircə nəfəsi ilə

Yaz edir fəsilləri..

Bəlkə də yaz deyilmiş,

Bəlkə də qar yağırmış..

Məni isitsin deyə

Qarları gizli gizli

Saçlarına yığırmış..

Sənin üzün..

sənin üzündə nəsə var. məni özünə əsir edən birşeylər var sənin üzündə. hər şey elə yerli yerindədi ki, gözlərin, kirpiklərin, qaşların, yanaqların, burnun, ağzın, çənən.. sanki mən ömrümcə bu üzü axtarmışam, sanki gözümü açan andan ağlımda sənin üzün varmış da, gözümün önündə üzünün kölgəsi dururmuş da, kölgənin sahibini tapmışammış kimi. sənin üzündə nəsə var, aşiq olmaqdan, sevməkdən, bağlanmaqdan daha artıq. şiddətli küləyə qarşı qaçırammış, üzümə iri yağış damcıları vururmuş da, gözümün önündən keçən damlalarda gözümün əksini, gözümün içindəysə sənin üzünü görürmüşəm kimi, üzün hər yerdəymiş kimi. səmada, yağışda, dənizdə, qumsalda. dünya mən sənin üzünü görüm deyə varmış kimi, üzünü görməsəm ölüm deyə yaşayırmışam kimi..

....

susqunluğun arxasında
hayqırışlar duyuram,
ürəyində saxlasan da
bilirəm,
bir şey var səni yoran..

saçları gül qoxulum,
əllərin niyə yorğun?
yanaqların incimiş,
və gözlərin yuxulu?

dumanları səngimiş
şəhərin, amma niyə
baxışların dumanlıdı hələ də?
bax üfüqdə
yoxa çıxan gəmiyə,
kədərlərin var həmən göyərtədə..


əl elə, getsin gəmi,
itsin nəhəng dənizdə..
ürəyin dənizdə mi?
qollarımdan qayıq qurum,
sən istə..

ürəyimdə yandırdığın ocaqla
isit indi özünü,
təki daha üşüməsin ürəyin,
qollarımı möhkəm-möhkəm qucaqla,
mənə döndər üzünü,
qəlbim olsun dirəyin..

söykən ağırlığınca,
bu qəlb daşıyar səni,
bu ruh yaşayar səni
can bədəndən çıxınca..

söykən, kədərlərinə
çarə olsun əllərim,
toxunsun əllərinə..
söykən, yuxusuzluğun
çöksün çiyinlərimə..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Biz bu dağın zirvəsinə

Yağan qar olacayıq,

Şaxtayla dost olacayıq,

Üşümək olmaz bu yolda,

Yorulmaq

Və geriyə baxmaq olmaz bu yolda..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Biz susacayıq zirvəyə çatınca,

Sonra hayqıracayıq

Səsimiz batınca,

Dağın ətəyindən sədamız duyulunca..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Zirvədən alçaq olan hər şeydən

Daha yüksək olacayıq,

Alçaq olan hər kəsin

Üstündən keçəcəyik

Bilərək ya da bilmədən..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Əl-ələ, qol-qola, çiyin-çiyinə..

Amma bilsən zirvənin soyuqluğunu,

Diş-dişə dəyir,

İsitmir alovlu odun yığını

Ürəkləri, əlləri..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Gözlərimizdən tökülənlərlə yüngülləşib,

Qollarımızdan tutanlarla ağırlaşıb,

Buludlar qədər olunca hündürləşib

Qalxacayıq,

Və istəmsizcə darıxacayıq

Geridə buraxdıqlarımızdan ötrü..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Qaya-qaya, cığır-cığır

Yeni dostlar tapacayıq özümüzə,

Bilirəm, olsa da ağır

Köhnə dostlara yad olacayıq..

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Biz ormanları keçib,

Və dumanlarda itirmədən yolumuzu

Düşünəcəyik uzun-uzun

Dəyər mi bunca zəhmətə

Bizi gözləyən zirvə?

Biz bu dağın zirvəsinə qalxacayıq,

Biz bu dağın

Ətəklərində böyümüşük,

Söz vermişik dostlarımıza

Bir gün bu dağın zirvəsini görəcəyik,

Və biz söz vermişik

Ki bu dağın

Zirvəsində öləcəyik..

Yük qatarı..

Quraqlıq və susuz səhradan keçən

Bir qara kimsəsiz yük qatarının

Tək, yeganə sərnişini mənmişəm..

Bu böyük səhrada bəlkə də heçəm,

Bu kiçik vaqonda bir nəhəngmişəm..

Yaddaşım silinib tamam niyəsə,

Görən bu qatara necə minmişəm?

Görəsən vağzala tək mi gəlmişəm?

Yoxsa biriləri yola mı salıb?

Axı hansı kimsə

Və axı necə

Səhralar boyunca yük daşıyacaq

Qatara sərnişin bileti alıb?

Relslərin səsindən ağrıyır başım,

Bir insan səsinin həsrətindəyəm,

Bu nədir?!

Siçanlar olub yoldaşım..

Dayan?!

Bu qatarı kim sürür belə?

Deməli qatarda tək deyilmişəm..

Qalxıram yerimdən tez gülə-gülə,

Vaqondan vaqona doğru qaçıram,

Yavaş-yavaş ağlım gəlir başıma,

Yaddaşım qayıdır, bilirəm kiməm.

Və sonuncu qapını da açıram,

Görürəm, sükanda oturan mənəm..

Balıqçılar..

bir ulduz,
bir şamın yanan alovu,
qalın buz
və cəsur balıqçıların
buzu parçalayıb keçən tilovu..

buzun da, qarın da
dərdi mənə qalıbmış..
qışı anlaram yenə,
günəşli baharın da
dərdi mənə qalıbmış..

küsməyin balıqçıdan,
sizi satan dənizdən
ay zavallı balıqlar,
inciməyin acı taleyinizdən,
tilovların ucunda
soxulcan olmaq da var..

Dəniz qızı..

üzü məsum,
yanaqları qar bəyazı
saçları qum,
gözəl gözlü dəniz qızı,
gözünü yum..

qəlbini aç,
alın yazım,
ürəyindən yollarıma
işıq saç,
saç ucların
kürəyindən qollarıma
tökülsün..

üzün gülsün
ki, dan yeri sökülsün..

yarpaqların bükülsün,
özün solma,
dağ çiçəyi,
qəmli olma,
parıldasın hər ləçəyin..

gir qoluma,
dəniz qızı,
bax beləcə
qışı keçək,
görək yazı,
amma bircə
yanağından azalmasın
qar bəyazı..

Gül..

gül, qadın, gül,
gül qadın, gül,
gül ki çöllər olsun dəniz,
bir yanım od, bir yanım kül,
alovlansın qəlblərimiz..

gül ki, sussun küləklər,
musiqilər duyulsun,
bağçamızdakı bülbül,
oxumaqdan yorulsun,
amma sən yorulma,
gül..

gül ki yanaqlarımın
buzları dizə gəlsin,
ərisin gülüşünlə..
pası qulaqlarımın
silinsin gülüşünlə..

gül ki, parlasın günəş,
gül ki, dursun yağışlar,
gül ki, bahara dönsün
ömrümüzdəki qışlar..

gül, qadın, gül,
sən ki güllərdən gözəl,
sən ki yuxu kimisən,
gül, güldükcə yaxın gəl,
sən gündüzün günəşi,
gecənin tilsimisən..