Susma..

bilirsən, soyuqdu qış,
gəlmisən çox zamansız..
susma, danış,
səsinə heyran olduğum qız..

de, səninlə biz nəyik?
susma, külək kimi əs..
ağrılar fəslindəyik,
düşünmürsən bunu bəs?

bu fəsil gəlib gedər,
"ağrılıdı" desəm də..
təki susma, bəs edər,
danış dinləməsəm də..

balaca uşaq kimi
qoyma sözünü kəsim..
susma, titrət qəlbimi,
necə titrəyir səsim..

-_-

tək sevməklə olmur bu iş
gülümsəyə bilməlisən..
dodaqlarla bitmir gülüş,
ürəyinlə gülməlisən..

həyəcandan tərləməli
zərif, pambıq ovucların.
uçub getmək istəməli
hər küləkdə saç ucların..

müəlliməm olmalısan,
öyrət gülsün üzüm necə..
yuxusuz da qalmalısan
düşünməkdən bütün gecə..

gərək buna çatsın gücün,
saxlamalı qəlbin məni..
sən bunları yaxşı düşün
bəlkə sonra sevdin məni..

İt.

Bütün varını bir itə vəsiyət et və öl. 
İnan, onu adam sayacaqlar. 
Bəlkə adamdan da artıq.
Masa arxasında oturdub
Stulunu yuxarı başa qoyacaqlar..
Sənin üçün "yaxşı ki öldü" deyəcəklər,
Çünki varisin sənin qədər deyinmir.
Onlarçün itin səndən bir fərqi var,
İt kostyum geyinmir..

KİMSƏN SƏN?

gəlmisən xəbərim olmadan mənim,
xəfifcə qəlbimə kilidlənmisən..
adına şeirlər yazmadan əlim,
söylə, kimliyini bilərsən mi sən?

uçmaq arzulayan kəpənək kimi
ovcumun içində saxladığımsan..
məndən istədiyin nədi? 
sevgi mi?
sən ki yazmağa da qıymadığımsan..

səhərlər gəlirsən isti günəştək
qaranlıq olanda yoxa çıxırsan..
bu necə sevgidi? 
bu necə istək?
niyə göy üzünü tək buraxırsan?

külək sındırmadan qanadlarını
səninlə bir yerdə uçaq sabaha..
unut mənsiz keçən saatlarını,
gəl ki, titrəməsin əllərim daha..

gətir əllərini əllərimə sər
gecə ortasında pozub yuxunu..
özünə gözümdə baxmasan əgər
bu şeir deyər mi kim olduğunu?

SƏNƏ GÖRƏ

Sənə görə..

sənə görə açmamışdım gözlərimi
sənə görə bağlayaram bəlkə,
bilmirəm..
çəkil kənara, tutma əllərimi..
kirpiklərim üzünə salmasın kölgə,
istəmirəm..

sənə görə ağlamırdım gecələr,
sən deyildin canımı yandıran..
sən olmadın mənə kədər..
sən deyildin
gecənin bir yarısı yuxuma girib
kabusdan qışqırıqla oyandıran..

sənə görə gözləməmişdim bu günü
nə də bilmirdim gələcəyini..
heç bilməzdim
məni bu qədər düşündüyünü..
bilsəydim sevirsən səssizliyimi,
dinməzdim..

barmaqlarım sənə görə deyil yorğun..
və sənə görə sevməmişəm səni..
çox da fərq etməz kim olduğun..
səni sevdiyimdən bəri,
yorur məni susqunluğun..

sənə görə yazmıram
bu kəlmələri də..
sənə görə dözmürəm
eşq deyilən zəhərə..
amma səni görə bilim deyə
ümidlərlə oyanıram
hər ümidsiz səhərə..

.....

canın yanarkən də gülmək olurmuş.. için titrəyərkən də isinmək olurmuş.. canını yandıran ən çox sevdiyin olurmuş, içini titrədən ən çox isitdiyin olurmuş..

yalandan imiş qayğı göstərmək cəhdləri. heç sevmirmiş, heç istəmirmiş.. bir parça belə..

gündüzlər nankorluq edirmişsən gecə gəlsin deyə. gecələr tək qalınca anlayırmışsan keçmişin dəyərini.. gecəni gündüzə qatırmışsan dönsün deyə, dönmür..

sən nağıllara inanırmışsan, gedənlər dönmürmüş məgərsə.. boşuna gözləyirmişsən, çoxdan silinmisənmiş xatirələrdən..

şəkillər danışmırmış, yuxuda görmək əllərini tutmağın yerini vermirmiş.. yuxularda gözlərinə baxa bilmirmişsən, qaçırırmış gözlərini..

zamanla unudurmuşsan.. öncə əllərini, toxunuşunu.. sonra səsini.. amma nə edirsən et, qoxusu unudulmurmuş..

M.A. - Sən Gələcəksən

Straw man

Bütün dünyada, eləcə də Azərbaycanda ateistlərin düşdüyü bir məntiq xətası var ki, bunun adı elmdə "straw man" adlanır. Bu məntiq xətasının açıqlaması belədir: öz beyninizdə hansısa bir obyekt qurursunuz. Sonra həmin obyektə tənqid etmək istədiyiniz bir ad verirsiniz və bu obyektə qarşı mübarizə apararaq, əslində o tənqid etmək istədiyinizlə mübarizə apardığınıza inanırsınız.
Məsələn, heç bir ateist İslam inancında dinin məcburi olduğunu, azyaşlılarla evliliyin mövcudluğunu, qeyri-müsəlman olub Allaha inananların cəhənnəmlik olduğunu, Allaha inanıb yaxşılıq etməyənlərin cənnətlik olduğunu və s. bunun kimi onlarla şeyin olduğunu heç bir əsasla sübut edə bilməz. Çünki, bunların heç biri İslam inancında yoxdur. Amma ateistlər bu saydıqlarımı bir yerə toplayıb bir "Straw man" yaradırlar, sonra isə bu Straw man'in adına Islam deyib onu tənqid etməyə və beləcə İslamı tənqid etdiklərini düşünməyə başlayırlar. İçinə düşdükləri məntiq xətasından ya xəbərləri yoxdur, ya da onlara belə sərf edir.

...

sağına, soluna bax
nə var ki məndən yaxın?
istəyirdim bir olaq..
nədir bu uzaqlığın?
nədəndi qorxun?
bəlkə də yorulmusan,
de görək,
bədən mi yorğun,
yoxsa ürək?

sən gələcəksən..

məni kiçicik bir ümid yaşadır
qapı açılacaq,
sən gələcəksən..
gözləmək nə qədər acıdır,
ancaq,
bir sonu olacaq,
sən gələcəksən..

çətindi, bilirsən,
soyuqdu bir az..
bilməm bu soyuqda necə gəlirsən..
gecəni gündüzə döndərib ayaz,
demək istəyir ki, sən gələcəksən..

yoruldum,
hardasan?
hardadı o səni gətirən qatar?
səni gözləməkdən axı daş oldum..
indiysə ağlımda sadəcə bu var
bilirəm nə vaxtsa sən gələcəksən..

gözləmək deyil də
yorur yoxluğun..
soyuqdu bu il də..
mənası odu ki bu soyuqluğun
əllərin əlimdə,
ürəyində mən
günlərin birində
sən gələcəksən..

qardan adam

məni yenə salacaqsan
acılı, dərdli yola..
bilim denən axı hardan
nə vaxtacan qalacaqsan?
bağışla, 
çıx get buradan..
nə sən günəş olacaqsan,
nə də mən qardan adam..

boş..

canımı incidirlər, boğuluram.. əllərim boşdu yenə.. yollar da boşdu, evsiz, maşınsız.. bir küçə iti belə yoxdu yalnızlığıma ortaq olacaq.. həyat da boşdu, qəlbim də.. mən sevmək istədikcə onlar incidirlər, mən yaxınlaşdıqca onlar üz döndərirlər.. elə evlər də, maşınlar da, itlər də.. axşamlar bir yana gündüzlər də qaranlıq gəlir.. kor olmaq desəm deyil, amma heç önümü də görə bilmirəm, lənət olsun.. elə mənə də lənət olsun elə sizə də.. həyatımı alt-üst edən, evləri də, maşınları da, itləri də məndən uzaqlaşdıranlara lənət olsun, nə deyim başqa.. küçələri boşaldanlar, gülləri solduranlar, xəyalları öldürənlər heç utanmazlar mı oxuduğum lənətlərdən.. baxmazlar mı gözlərimə ki, nələr danışıram.. boş boş susuduğumu sanırlar gözləri boş, dilləri dolu olan insan yığınları..

suallar..

yazmaq çarə olarmı?
ya da göz yaşı tökmək
sağaldarmı yaramı?

hər düşəndə gözündən
on parçaya bölünmək,
olmazın xəyalların
arxasınca sürünmək,
de, qürura sığarmı?

ağlım çıxsa belə sən
ağıldan çıxmaz ikən,
və yumub gözlərini
üzümə baxmaz ikən,
bir özgəsi baxarmı?

bu son yaşananları
kaş ki unuda bilsəm
və titrək əllərini
qorxmadan tuta bilsəm
başqa dərdim qalar mı?

məni sən tək incidən
və səni mən tək sevən
başqa birisi varmı?

zamanla..

uçulsun istəyirsən
böyük ümidlərinlə
arana hördüklərin..
gerçək deyil, bilirsən,
gerçəyə bənzəsə də
yuxuda gördüklərin..
çox çəkən deyil yuxu,
bitməyəcək desən də..
bir iki dost yumruğu
və bir neçə yalanla
özün istəməsən də
ayılırsan zamanla..

bilirəm..

bilirəm 
əllərim soyuqdu,
qorxma, sənin qədər olmaz..
ayaqlarım yorğun
yollar tutuqdu..
bu nə uzaqlıqdı 
sərmisən aramıza?
bu nə quraqlıqdı? 
ağla!
göz yaşından məni soraqla,
iki addımlıq yol
min soraqlıqdı..

Bax onda anlayırsan..

əllərində güc tapıb
zülmət qaranlıqları
dağıda bilməyəndə.
qəlbinin qırıqları
canını incidəndə..

keçmiş yaşananları
hiss etmək istəyəndə..
keçmişin insanları
gözlərinə baxaraq
"sən kimsən ki?" deyəndə..

aldığın nəfəslərin
gedib gələndə çətin..
gecələr tək qalanda
istədin istəmədin
gözlərin islananda..

bir az qəmlisən deyə
illərin yaxınları
yada da salmayanda
və şeir həsr etməyə
heç kimin qalmayanda..

qışqırıb öz səsini
təkcə özün duyanda,
bax onda anlayırsan
istəmir kimsə səni..
gec olur anlayanda..

Xəstəlik

zəifləyir gündən günə,

yoxa çıxır elə bil..

heç kim bilmir yazıq belə

yaşayacaq neçə il..

boğazında düyünlənir kəlmələr, 

əzabdı.

gözləyir ki, kimsə bəlkə

acısına çarə tapdı..

gözlənilməz qanaxmalar,

yuxu yatmır gecələr..

nağıl danışır doğmalar

"qorxma, hər şey düzələr.."

şiddətli, güclü ağrı,

dilində ağ ləkələr,

təsəllidən başqa axı

əlimizdən nə gələr?

öskürməkdən, ağlamaqdan

tez-tez səsi tutulur,

bir addımlıq canı qalıb,

yeridikcə yorulur..

qızdırmadan bezib daha,

ürəyi də bulanır,

belə aciz olmaqdan da,

özündən də utanır..

amma nəsə dəyərlidir

son zamanlar..

yaxın gəlir

əvvəl uzaq dayananlar.

tanışları və dostları

ona tez-tez zəng edirlər..

xəstəliyi varmış onun,

adına xərçəng deyirlər.

İnqilab

İnqilabın sonuydu
Qalmışdı çox az adam
Biri çıxdı qabağa
Qışqırdı
"Mən azadam!"
Kürəyindən vurdular..
Hamımızı bax belə,
Gülləylə susdurdular..

İntihar

sabah səhər oyanacaqlar,
görəcəklər ki, səmada günəş yoxdu..
çünki bu gecə günəş odlu qövsdən keçib
özünü sakit okeanda boğdu.
mən gördüm təkcə onu,
çapalayırdı okeanın duzlu suyundan içib..
axmaq kimi intihar etdi,
sanki milyard ulduzun içində
kiminsə vecinəydi.
ehh.. kim deyərdi ki gecələrin birində
özünü vacib sayan olduzun biri
bir okean suyun əlində qalıb
8 planeti bədbəxt edəcək.
Vallah ayıbdı, ayıb..