Dünya girdədi, dostum,
Yıxılanda tutmağa künc tapmasan
Etibarsız bilib onu ağlama.
Ümid göydədi, dostum,
Əl açanda yerdən cavab almasan
Ovucunu büküb bağlı saxlama.
Həyat kölgədi, dostum,
Əslini görməyə gözlər bəs deyil,
Qəlbini əridib ayna etməsən.
Həqiqət nədi, dostum?
Nə dəri, nə sümük, nə nəfəs deyil.
Güzgüdə gördüyün, bax, heç kəs deyil
Gözünü bağlayıb çıxıb getməsən.
Çağlayan dənizdi zehnimin içi
Alnıma zərbələr vurur dalğalar,
Gözümdən tökülür duzlu suları.
Mənimlə dalaşır üzsüz gəmiçi,
Çiyninə oturub qara qarğalar,
Solundan sağına düzmüş sıralı.
Dilimdən bir-iki kəlmə söz çıxır,
Bilmirəm şirindi, acıdı, şordu.
Üzümə gözümün içindən baxır,
Üzsüz gəmiçinin gözü də kordu.
Mənim gözlərimdən baxır cahana,
Mənim qulağımla duyur aləmi,
Mənim əllərimə möhtacdır, fəqət.
Mənimlə döyüşür yıxan-yıxana.
Mən onu öldürsəm deyərlər dəli,
O məni öldürsə öz canına qəsd.
