Wednesday, December 27, 2017

həyat və ölüm

biz həyatı
içinə sığdığımız,
keçmişə yığdığımız, 
biz ölümü
gələcəyə saxladığımız
günlər qədər tanıyırıq.

həyat
elə içinə sığdığımız,
keçmişə yığdığımız 
günlər qədərdi.

amma ölüm
gələcəyə saxladığımız
günlər qədər deyil.

biz həyata 
bir an qədər yaxın,
bir ömür qədər uzağıq. 
biz ölümə
bir an qədər yaxın,
zaman qədər uzağıq. 

ölüm həyatın
ən böyük parçasıdı.
həyat
ölümə gedən yolların
ən qısasıdı. 

Friday, December 22, 2017

Qüds məsələsi

ağaclar qırılmır külək səsindən,
qüvvədən qırılır, gücdən qırılır.
ölümdən gizlənən qan ölkəsində
körpələr elə bir ucdan qırılır.

üzünü gizlədən körpə, dayanma,
qaç, yenə əli-boş deyil gələnlər.
həqiqət hər yerə yazılır, amma,
güllənin önündə sınır qələmlər.

Thursday, December 21, 2017

gümüş bilərzik

günəşə baxanda qamaşdığıtək
gözlərim gözündən ayrılan deyil.
gümüş bilərziyin düşdüyü bilək,
qorxma, əllərimdən sıyrılan deyil.

yoxsa ki

vurulmaq qəlbini bölmək deməkdi,
qoparıb özgəyə yollamaq deyil.
unutmaq üstünü örtmək deməkdi,
yoxsa ki ağıldan tullamaq deyil.

gözləmək zamana yenilməməkdi,
zamanla döyüşmək, yarışmaq deyil.
gizləmək bir şeyi heç bilməməkdi,
yoxsa ki özünə danışmaq deyil.

sarılmaq belinə kəmər hörməkdi,
əlləri, qolları bölüşmək deyil.
darıxmaq güzgüdə onu görməkdi,
yoxsa ki yuxuda görüşmək deyil.

Wednesday, December 13, 2017

qundaq

əsgər, ayaq saxla, keçmə son dağı,
bu ki yer üzünün son dağı deyil.
körpələrin gül qoxulu qundağı
sənin silahının qundağı deyil.

Sunday, December 10, 2017

ağac və insan

pəncərəmin önündəki
xəzəl yığını
ağacın torpağa borcudu,
ağacın torpaqdan çəkdiyi sudu,
geri qaytarır.

mənim gözlərimdən axan
şəxsi mülkümdü,
canımın suyudu, tökülüb gedir.
buxarlanmış göz yaşımdan
yağış yağan
viran qalmış ölkəmdi,
sökülüb gedir.

ağaclar bu fəsil
budağından tökdüklərini
gələn il
yenidən bitirmək üçün
canından atır.
ağaclar torpağa gömdüklərinin
üstündə yatır.

insan bu gün
gözündən tökdüklərinin
içində özü də süzülür.
insan torpağa gömdüklərinin
altında əzilir.

pis şeir

əzablarla dolu bir əhvalatı
bəyənirsənsə,
əzablarla dolu bir həyatı
bəyənirsən mi?
axı şeir elə həyatdandı.
bu şeirin həyatdan fərqidi bəlkə?
pis həyat ən dolu keçəndisə,
pis şeir ən boş olandı.

Saturday, December 9, 2017

Sənin əllərin

sənin əllərinə bəyaz yaraşır,
mənim əllərimə
sənin əllərin.
mənim əllərimə öz adını yaz.

sənin saçlarına
sığal yaraşır,
sənin saçlarına günəş can verir.
mənim saçlarıma sənin əllərin
həyəcan verir.

sənin yanağına
gülüş yaraşır,
gülüş yanağına sədaqətlidi.
mənim yanağıma sənin əllərin
əmanət kimi.

sənin ürəyinə
sevinc yaraşır,
sənin ürəyinə mənim əllərim
toxunur, çaşırsan,
donub qalırsan.
mənim ürəyimə sənin əllərin,
mənim ürəyimə
sən yaraşırsan.

stəkan

masamın üstündə duran istəkan,
istisən, soyuqsan bilə bilmirəm,
necə sən bu qədər kirli olmusan?
səni təmizləyib, silə bilmirəm.

için də, çölün də bir idi sənin,
indi ürəyində nələr var nələr.
qəlbinin dibinə çökən kir nədi?
çay deyil, çay olsa qoxusu gələr.

kimlər, kimlər samovara od vurub,
gördülər qəlbi boş, tək qaldığını,
beyninin içini nəylə doldurub,
aldılar əlindən şəffaflığını?

bir söz də deməyə qorxuram sənə,
ürəyin qırılsa, əlim qanayar.
buraxıb get desəm, sənin səsinə
qonşular yuxudan hürkər, oyanar.

olmaya könlünə eşq düşüb, nədir?
sevdiyin qadın ki qırıq aynadı!
sən mənim işimə yara hələ bir,
hazırlaş, çayımın suyu qaynadı.

Wednesday, December 6, 2017

Olsun

Gülüşün suda qaçan uşağın
Ayaq səsi kimi olsun,
Kirpiklərin qapısı açıq bülbül qəfəsi kimi,
Gözlərini azadlığa səsləsin.
Ağlasan, göz yaşların
Su həsrəti çəkən ağacları bəsləsin,
Saxlasan göz yaşlarını,
Qəlbinə su çiləsin göz bəbəklərin,
Ya da islatsın saçlarını
İçəridən...
Dilindən çıxan kəlmələr
Piano üzərində rəqs edən barmaqlar kimi,
Barmaqların
Saçlarına sığal çəkən daraqlar kimi,
Yanaqların
Yarpaqlar kimi olsun,
Bir hava soyuyanda
Bir də utananda rəngini dəyişsin.
Ürəyinin istisində
Ən gözəl yeməklər bişsin,
Səbrinin soyuğunda qızmar əzablar donsun,
Acıları örtsün qar, xəzan
Və sevgin günəş kimi olsun,
Görünməsən də bilim ki,
Ordasan.

Sunday, December 3, 2017

Saçını otlara calayan qarı

Bu qədər əzabı necə çəkmisən,
Sənin ki qələmin çoxdan tükənib.
Özünlə arana divar tikmisən,
Kərpicin, torpağın, taxtan tükənib.

Kədər gəlib qapına dayananda
Bir şərik çıxmayıb ağrı-acına,
Nazın çəkilməli olan zamanda
Ürəyin çəkilib dar ağacına.

Özün də özünə həmdəm olmadın,
Üzünün qırışı qanayan qarı,
Canına hopmaqçün qara torpağın
Saçını otlara calayan qarı.

Sənə kimsələrdən fayda yoxdu, yox,
Ölsən də, qalsan da bilən bir mənəm.
Çörəyin qutarıb, çay da yoxdu, yox,
Mən də uzunca ac qala bilmərəm.

Gedirəm, bağışla, qurbanın olum,
Hər nahar qəm yemək çətindi, neynim,
Məni də başa düş, uzaqdı yolum,
Ürək qal desə də, get dedi beynim.

Bilirəm, yenə də tək qalacaqsan,
Yenə divarlara qəm çəkəcəksən,
Saçını otlara bağlayacaqsan,
Torpağın canına dərd əkəcəksən.

Üstünə yağışlar, qarlar yağacaq,
Divarın küləkdən qoruyan deyil,
Gözündən torpağa sözlər axacaq,
Sözlənmiş yanağın quruyan deyil.

Otur tək-başına, ölümü gözlə,
Çıxıb gedəcəksən səssiz-səmirsiz.
Tikdiyin divarı otların üstə
Yıxıb gedəcəksən səssiz-səmirsiz.

yığış gedək

oğullar atalardan əvvəl ölürsə
demək ki güllələr
yağır yağıştək.
hələ ki körpələr gülürsə
əgər,
gəl,
yığış gedək,
ki nəvələr ölməsin,
babalarından əvvəl.

Sunday, November 26, 2017

var

yaxınlığın
səndən o yana olan yaxınları
uzağa çevirdi,
məndə nə qalıbsa, səndən bəri var.
sevgin
ağlıma düşmək istəyən bütün qadınları
tutub saxlayan çətirdi,
başımın üstündə yeri var.

Thursday, November 23, 2017

Özün gələ bilmirsənsə

həsrətin dərmanı sənin səsindir,
necə də yaraşır hər söz dilinə.
səhər pəncərəmdən eşitdiyim bir
sərçənin səsindən salam ver mənə.

əllərini göndər, gözlərimi yum,
xəyalı dindirər mənim acımı.
başımı torpağın üstünə qoyum,
xəzəllər içindən oxşa saçımı.

gülüşüm elə sən gətirdiyindir,
xəbər et, götürüm, üzümə taxım.
sən də gülüşünü qalın geyindir,
qar yağan buluddan gülümsə, baxım.

Ayrılıq gələndə

Bir damla yaş olub düşür gözündən,
Haqqını istəyir hər nəfəsindən,
Tanıya bilmirsən ayaq səsindən,
Ayrılıq gələndə sürünüb gəlir.

Qapını köməkçün döyübmüş kimi,
Ömrünə az zaman qalıbmış kimi,
Təkcə bir gecəlik gəlibmiş kimi,
Qonaq libasına bürünüb gəlir.

Nəyin var, nəyin yox aparır sənin,
Canından canını qoparır sənin,
Düşməntək yuxuna dərd qatır sənin,
Gündüzlər dost kimi görünüb gəlir.

Sunday, November 19, 2017

Gəlməyin

Quru budaqları bir-bir yığıram,
Yandırmağa aparıram, gəlməyin.
Yansam əgər sizi də yandıraram,
Budaqların arasında mən də varam,
Gəlməyin.

Uzaqlarda bir ada var, deyirlər,
Ora gedən elə yolda boğular.
Mən boğulsam, sabah mini doğular,
Siz boğulsaz, matəm olar,
Gəlməyin.

Ardımca yerimək deyil ki asan,
Yollar itib,
Silib izləri leysan,
Əzib-əzib bir az da siz silməyin.
Zaman bitib,
Gecikmisiz, gəlməyin.

Gizlədirəm, amma acı çəkirəm,
Nə zamandır unutmuşam gülməyi.
Əzabdan özümə gülüş tikirəm,
Toxumamış son ilməyi,
Gəlməyin.

Saturday, November 11, 2017

Bu şəhərin qışları

Bu şəhərin nəfəs kəsən qışları
Qürbətə getməyin cəriməsidir.
Qar qədər ağ alnımın qırışları
Keçdiyim yolların xəritəsidir.

Günəş də isitmir yanaqlarımı,
Buz tutub əllərim, ürəyim mənim.
Toz basıb üstünü boşqablarımın,
Masamda quruyur çörəyim mənim.

Yorğunam, bezmişəm, təkəm, sanma ki,
Qışa təslim olmuş bir buz kimiyəm.
Ömürlük həbsdə olan, amma ki,
Xəyallar sahibi məhbus kimiyəm.

Thursday, November 9, 2017

gecələr gündüzün kölgəsimidir?

hər günüm dünənin təkrarlanması,
bu, yolun sonunun gəlməsimidir?
soyuqlar günəşin xumarlanması,
gecələr gündüzün kölgəsimidir?

titrədib canıma üşütmə salan
könlümə küləyin əsməsimidir?
inciyib yoxsa ki, məndən asiman,
gecələr gündüzün küsməsimidir?

baxdıqca aynaya görüntüm itir,
tez açıl ey səhər, bir işıq yetir,
lampamın alovu tükənib, nədir?
gecələr gündüzün sönməsimidir?

gündüz qorxaqsa da əzaba qarşı,
gecələr hər zaman mərd olmalıdır.
gündüzlər gecənin şıltaq qardaşı,
gecələr gündüzün qəmgin halıdır.

Sunday, November 5, 2017

Yorğun gözlərimə vurulan qadın

Sən günəş parlasa şənlənən qadın,
Mən qəmi ovucla yeyən adamam,
Sən canın yansa da gizlədən qadın,
Mən sözü düz üzə deyən adamam.

Sən həyat dolusan, mən yorulanda,
Həvəssiz halımdan gileylənirsən,
Üzümü güldürən anlar olanda
Mənim yerimə də sən əylənirsən.

Acı mahnıları deyilsən sevən,
Məni şən mahnılar kədərləndirir.
Sənin cəldliyindi mənə can verən,
Mənim tənbəlliyim səni ləngidir.

Amma ki, sevirsən məni yenə də,
Yorğun gözlərimə vurulan qadın,
Qəlbiylə bir yolda yerisin deyə
Qəlbimə dörd əllə sarılan qadın...

Tək ağac

Qorxudub mərmilər bütün kolları,
Kəndin ortasında tək ağac qalıb,
Gecənin soyuğu tutub yolları,
Körpələr qayğısız, itlər ac qalıb.

Küləyə dözməyib sınan budaqlar,
Bir qoca nənənin təndirindədi.
Bir vaxt o ağaca çıxan uşaqlar
İndi dar ağacı kəndirindədi.

Görüb dan yerinin ağardığını,
Bir adam atını bu yana çapar,
Unudub yolların apardığını,
Körpəyə ev, yuva, itə yal tapar..

Bircə o nənə də saçın yolmasa,
Hər qışa ümidlə corab hörməsə..
Ağaclar qırılmır külək olmasa,
Adamlar yaşamır gözün görməsə..

Thursday, November 2, 2017

həsrət

yelləncək asmışam kirpiklərimdən,
yellənirəm ulduzlara çatınca,
çox uzaq qalmışam sevdiklərimdən,
görüşürük yalnızca mən yatınca.

baxışlarım göy üzünə dəyincə,
sevdiyimin gözlərinə dəyəydi,
sevinəydim üzü gülümsəyincə,
ürəyim də onla gülümsəyəydi.

çiyinlərim buludlara dəyincə,
dostlarımın qollarına dəyəydi,
külək vurub qamətimi əyincə,
dost kürəyi imdadıma gələydi.

Wednesday, November 1, 2017

Gedirəm könlümün axdığı yerə

küçələr uzanır, yollar bükülür,
gecələr qısalır, üfüq sökülür,
hələ yatmamışam, yuxum tökülür
gözümdən gözümün baxdığı yerə.

səma mı böyükdü, yoxsa kədər mi?
günəşə gedən yol kədər qədər mi?
əllərim çatar mı, səsim yetər mi
səmaya, günəşin qalxdığı yerə?

günəşi gizləyib bulud yetəydi,
buluda qarışıb gözdən itəydim,
kaş ki damla olub yağa biləydim
buluddan yağışın yağdığı yerə.

yağış məndən yerə salam apardı
şimşək şaqqıldadı, fəğan qopardı.
görəsən salamım əvvəl çatar mı
şimşəkdən şimşəyin çaxdığı yerə?

damlalar qəlbimi qatdı yağışa,
qəlbimin içində mən də varmışam,
bir çaya qarışıb çağlayırmışam,
gedirəm könlümün axdığı yerə..

Thursday, October 26, 2017

bu məktubu yazıram ki...

bu məktubu yazıram ki, dostlara çatdırım salam. gəlib aparsınlar məni, istəmirəm burda qalam. burda günlərim yorucu, orda yorulmaq nə gözəl, darıxmaq zəhərdən acı, cavab yazın, deyin ki "gəl". burda payız soyuq olur, orda xəzan da yoxdu heç. pəncərəmin önü dolur xəzəllərlə, mənsə bivec. dostlar yoxdu burda, sanki, mənim özüm çox da varam... bu məktubu yazıram ki, dostlara çatdırım salam.

Thursday, August 24, 2017

Adını sayıqlayım

günəş düşə gözlərinə və sən gül,
şüaları yanağına yaraşsın,
başın çiyinlərimə gələ ki elə yüngül
və saçların saçlarıma qarışsın.

ovucuma dəydikcə barmaqların
gülüşlərin ürəyimə toxunsun,
xışıldayan səsi də yarpaqların
mahnı olub sənin üçün oxunsun.

mən sənin göy üzün olum, sən mənim
göydə parıldayan ulduzum, ayım.
yatmadan əlini tutsun əllərim,
yuxuda da adını sayıqlayım..

Friday, March 31, 2017

Canlıların ən alçağı

Dövr - var oluşun qürub çağı,
İnsan - canlıların ən alçağı.

Utanmadan qürur duymaq
Tarixin rəzil gerçəkləriylə,
Dostlarının qapısını döymək
Mərmi ləçəkli çiçəkləriylə

Və minlərcə başqa iyrənclikləriylə
İnsan - üzsüzlərin ən qoçağı,
İnsan - qoçaqların ən alçağı.

Saturday, March 11, 2017

gülməsi

gözləri nur parçası bir nazlı yarın həmən ol nurdan əziz gülməsi var. bir bahar gəldi ki güllər bitirir hər nəfəsi, neçə il keçsə əgər ömrü qutarmaz baharın, gözlərinin çevrəsinə kirpiyi bülbül qəfəsi. zülfü küləkdən tələsir çata bilsin günəşə, uçuşur sərçə kimin əl edib asimana, təbiət çox çabalar hər səsi dönsün gülüşə, üzünün hər gülüşün saxlar üfüqlərdə səma, çabalar gülsün üzü, gülsün ürəkdən həmişə. bu nə dürrdür tökülür qönçə yanaqlardan önə və çiçək rəngli yanaqlar qızarır? həzar il azdı onun qəlb evində bircə günə yoxdu xoşluq üzünün bir gülüşündən ötə, elə bir gülmə ki bu, cümlə kədərlər azalır.

Wednesday, March 8, 2017

olur

Siçan tələlərinə düşən aslanlar olur,
Günəşdə işləməkdən bişən insanlar olur,
Dəriləri soyulur
Ciyərləri yorulur,
Nəfəssiz anlar olur.

Milyonların içində tənha qalanlar olur,
Baharın ortasında gülü solanlar olur,
Budaqları qırılır,
Zamanları daralır,
Saat sayanlar olur.

Hər insanın ömründə çətin zamanlar olur,
Bilmədən öz-özünə quyu qazanlar olur,
Ayaqları burxulur,
O quyuya yıxılır,
Orda qalanlar olur.

Neçə dəfə söz verib, andı pozanlar olur,
Öz işinin xətrinə görüb susanlar olur,
Ölübsə qəbri dolur,
Sağdısa qəlbi dolur,
Dolur, yalanla dolur.

Bir də ən çətin anda yada salanlar olur,
Qırıq qəlbi sağaldıb könül alanlar olur,
Yaralar ki sağalır
İnsana dostlar qalır,
Heyif, satanlar olur...

Saturday, March 4, 2017

yenidən doğularam

mən düşmərəm sal qayalardan, inan, bircə sənin saçlarından düşərəm, sürüşərəm ipək hörüklərindən, pambıq kimi bəmbəyaz əllərinə.. ovucuna sildiyin göz yaşı damlasının ən dayaz yerlərinə atılıb boğularam.. və sən ağlama deyə yenidən doğularam..

Wednesday, March 1, 2017

ey qərib

qatar relslərinə bağlı qalmışam,
bahar güllərinə həsrətim qalıb,
çox idim, azalmışam,
yarpaqlarım saralıb.

yalvarışım duyulmur
dəmir parçalarında,
qal, danışım, ey qərib,
yaşıl xalçalarından
qatar gələn diyarın.

üzümə saçlarının
dəni ələndi yarın,
gör necə qocalmışıq,
gündüz cavan görünüb
hər gecə qocalmışıq,
bir yerdə qazanmışıq
qollarıma bürünüb
məni məhbus eləyən
ipləri, zəncirləri...

qəlbimi buz eləyən
insafsız sətirləri
ey qərib, yad şəhərli,
oxuyuram sənin üçün son dəfə,
hər kəlməsi kədərli,
hər kəlməsi dərd dolu..

bir də dəmir yolları
bildiyindən sərt olur,
ürəyinə şər dolur
soyuğundan gecənin..

mənim kimi olmasın
sonu burdan keçənin
deyə didinirəm mən,
susmuş idim neçə il,
ilk dəfə dinirəm mən.

Friday, February 24, 2017

yuxuma gəl

yuxuma gəl,
saçlarına qurban olduğum qadın,
yuxuma gəl,
darıxıram burda oldun-olmadın.

yuxuma gəl,
sənin üzündü qəmsiz hər yuxu,
yuxuma gəl,
dərin hüzündü sənsiz hər yuxu.

yuxuma gəl,
tellərindən bəzək düzəldim ömrümə,
yuxuma gəl,
əllərin gül-çiçək düzərdi könlümə.

yuxuma gəl,
tapar məni yoxluğunda qaranlıq.
yuxuma gəl,
apar məni öz yuxuna bir anlıq.

kiçik insanlar

biz çox kiçik insanlarıq, dünyamız da bizim kimi kiçikdi, bu gün varıq, sabah kim bilir hardayıq, bu səbəbdən xoşbəxtliyə gecikdik. ya da həyat tutdu bizi, qoymadı qaçaq, çataq gözəl, günəşli günlərə, ayağımız bu yollara uymadı, qulağımız bir xoş kəlam duymadı, gözlərimiz açıldı hüzünlərə. yorulduq addım-addım, hər addımda travma, hər addımda azaldıq, hər addımda kiçildik, kiçik olduq, alçaq olmadıq amma.

Tuesday, February 14, 2017

neft qoxulu məzarlar

palçıqla boyadıq göyün üzünü, qucaqladıq gecəni, gizlədik qarasını... ürəklərdə boğub min-min hüzünü sildik xatirəmizdən başımızdan keçəni, dağladıq yarasını məzarsız ataların yetim övladlarının... önündə adlarının, "itkin" yazısı qaldı, təskin etmək də olmur, xəstə deyil deyəsən "səbr et, bəlkə sağaldı". kaş ki durardı zaman, bəlkə də çox olardı o alovdan qaçanlar.. fəryad etdi asiman, yandı, kül oldu canlar... neft qoxulu məzarlar qazdıq dəniz altına, "kağızlardan pozarlar" düşünərək hər şeyi yazdıq dəniz altına. yazdıq kimdi günahkar Xəzərin ən dərin çökəkliyinə, susdu estakadalar, dəmirdən tikilmiş süni adalar ağladı təkliyinə odda boğulanların, dənizdə yananların..